هر سال ... خرداد

ارغوان!
این چه رازی است که هر بار بهار
با عزای دل ما می آید
که زمین هرسال از خون پرستوها رنگین است
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می افزاید
ارغوان، پنجه خونین زمین!
دامن صبح بگیر
وز سواران خرامنده ی خورشید بپرس
کی بر این دره ی غم می گذرند

پیش از این

پیش از اینت بیش از این ... !؟

امروز

از صبح که برخاسته ام
ابری ام
امروز
شفیعی کدکنی

دوست

می خواهم با کسی بروم که دوستش می دارم
نمی خواهم بهای همراهی را با حساب و کتاب بسنجم
یا در اندیشه ی خوب و بدش باشم
نمی خواهم بدانم دوستم می دارد یا نمی دارد
می خواهم با کسی بروم که دوستش می دارم।
برتولت برشت

- آن جایی که نشود از راز چیزی سر درآورد، شاید بشود آرزویی کرد.

- پیش انگاره­ ی ارزش داوری­های شهسوارانه: مهان سالارانه داشتن تن نیرومند است و تندرستی روزافزون و پربار وسرشار، همراه با آنچه پاینده ­ی آن است، یعنی جنگ و ماجراجویی و شکار و رقص و بازی­های رزمی و در کل، هر آنچه کار- و- کوشش پرنیرو و آزادانه و شادخوارانه در پی داشته باشد

- دینیاران بدترین دشمنان­اند چرا؟ زیرا که کم­زور ترین مردم ان­اند: و به دلیل کم زوری­شان است که نفرت در ایشان به هیولاوار ترین و ترسناک ترین و معنوی ترین و زهرآگین ترین اندازه­ ها می­بالد نفرت­ ورزان در تاریخ جهان همواره دینیاران بوده ­اند؛ همچنان زیرک­ ترین­شان

تبارشناسی اخلاق، فردریش نیچه- داریوش آشوری

آرزوها

آرزوها اگر اسب بودند، گداها سواره می رفتند।
یک مهمانی، یک رقص- ترجمه مژده دقیقی

بی وطن

برای آدمی که وطنی ندارد، نوشتن جایی می شود برای زیستن।
تئودور آدورنو